Interview QA

I was recently asked about my creative process, so I decided to translate fragments of the interviews. I hope it will be interesting. Thank you :)

The girls you take photos of let you into their intimate worlds, take off their clothes. Do you think it might be  easier for them in a private, domesticated habitat, since it's not a regular situation

In fact, I very often shoot at places that are not the models’ apartments, but at my friends’ places, so they  are not familiar with them. At the beginning everyone is rather uptight (including me). Despite that some  girls are indifferent about prancing around naked, most of them need some time to feel comfortable in this  unusual situation.

Do you have any certain way of making them feel comfortable?

I’m trying to bore her with my company until she feels casual and stops thinking about herself being naked  and me standing next to her with a camera. It usually takes about several minutes up to an hour before the  model feels utterly comfortable, natural. Sometimes it’s me who’s more abashed.

As mentioned, the photoshoot usually takes place in flats. Do interfere in them in any way, or just accept the  existing space?  .

I usually try not to interfere. Of course, I may sometimes move one or two objects or ask the model not to  put away or hide the clothes she just took off - I don’t like too much tidiness.

Who do you prefer to work with, amateurs or professional models?

Ironically, it’s usually more difficult with the professionals. They know what to do, what pose to strike to look  good and then I take the pictures and realise that I know these poses, I’ve already seen it somewhere,  which bothers me.


Do you have any certain criteria of choice of models?

No, unless it’s about a specific project for which I might need a certain type of face or figure. But normally I don’t have any assumptions  or visions (about model types)

Does the both painter’s and photographer perspective help?

It does. On one hand, what I like about photography is that the image saved on negative actually took place  in reality, it’s not something I made up. Even if I had arranged a certain situation, it did exist. On the other  hand, it’s not the technique that matters to me, but the image in general. It might be painting, graphics or  photography, the most important for me are its composition, colours and what it depicts. The fact that it’s a  photograph is just an interesting nuance. I don’t consider sharpness or the equipment I take shots with as  the most important factors.

(based on interviews by Paulina Klepacz and Weronika Sraga)

http://www.girlsroom.pl/zycie/6442-wywiad-mateusz-hajman

http://www.girlsroom.pl/zycie/7493-nagosc-po-nacisnieciu-migawki


Dostałem ostatnio pytanie o mój proces twórczy, więc postanowiłem przetłumaczyć  fragmenty  wywiadów. Mam nadzieję, że Was zainteresują. Dzięki :)

Dziewczyny, które fotografujesz, wpuszczają cię do swojego intymnego świata, zdejmują ubranie.  Myślisz, że we własnej, oswojonej przestrzeni przychodzi im to łatwiej, bo mimo wszystko nie jest to  dla nich codzienna sytuacja?

Tak naprawdę ostatnio bardzo często robię zdjęcia w miejscach, które nie są mieszkaniami modelek, lecz  mieszkaniami znajomych, więc są to miejsca obce dla modelek. Na początku każdy lekko się spina (łącznie  ze mną). Mimo że niektóre dziewczyny nic sobie nie robią z pomykania nago, to jednak większość z nich  potrzebuje trochę czasu, żeby przyzwyczaić się do tej nietypowej sytuacji.

Masz jakiś sposób, żeby modelki czuły się swobodnie?

Staram się trochę znudzić modelkę swoim towarzystwem, aż przyzwyczai się i przestanie myśleć o tym, że  jest naga, a stoję obok z aparatem. Zazwyczaj zajmuje to od kilkunastu minut do godziny zanim modelka  zacznie być zupełnie swobodna, naturalna. Czasem to ja się bardziej peszę.

Sesja, jak wspomnieliśmy, zwykle odbywa się w mieszkaniach. Czy w jakiś sposób ingerujesz w tę przestrzeń czy raczej akceptujesz zastane warunki?

Raczej staram się nie ingerować w przestrzeń. Wiadomo, czasem poprzestawiam jeden czy dwa przedmioty  lub poproszę modelkę, żeby nie chowała zdjętych ubrań – nie lubię za dużego porządku.

Wolisz pracować z amatorkami czy profesjonalnymi modelkami?

Z tymi profesjonalnymi paradoksalnie bywa trudniej. One wiedzą, jak się ustawić, w jakich pozycjach  wyglądają dobrze, przez co robię zdjęcia, a finalnie łapię się na tym, że znam te pozy, gdzieś to widziałem i  mi to przeszkadza. Ale nie ma reguły, nie chciałbym generalizować.

WS: Masz określone kryteria, co do wyboru modelek?

Nie, chyba że chodzi o konkretny projekt, do którego potrzebuję określonego typu urody czy figury. Np.  jak wtedy, kiedy robiłem zdjęcia do nowej kolekcji biżuterii Melancholii. Zazwyczaj jednak nie mam żadnych  ram czy założeń.

Perspektywa malarza i fotografa pomaga?

Pomaga. Z jednej strony lubię w fotografii to, że obraz zapisany na negatywie musiał zaistnieć w  rzeczywistości, nie wymyśliłem go. Nawet jeśli sytuacja jest zaaranżowana przeze mnie, to istnieje  naprawdę. Z drugiej strony nie jest dla mnie ważna technika, tylko obraz w ujęciu ogólnym. Obojętnie, czy  jest to malarstwo, grafika czy fotografia, najważniejsze dla mnie są kompozycja, kolory i to, co przedstawia.  To, że to jest zdjęcie, jest takim smaczkiem. Nie stawiam na pierwszym miejscu ostrości czy tego, jakim  sprzętem fotografuję.

(na podstawie wywiadów przeprowadzonych przez Paulinę Klepacz oraz Weronikę Sraga)

http://www.girlsroom.pl/zycie/6442-wywiad-mateusz-hajman

http://www.girlsroom.pl/zycie/7493-nagosc-po-nacisnieciu-migawki