เพราะทุกหำมีเรื่องราว — เคยชวนคุยไปว่าคนเราจะเล็กจะใหญ่ จะตรงจะงอ ก็มีคุณค่าเท่ากันหมด บางทีเราก็ชอบ make fun กันไป แต่ลึก ๆ ฉันมองว่าทุกคนมีสตอรี่ ผู้ชายหลายคนมีเรื่องอื่น ๆ ที่น่าประทับใจให้เราทำความรู้จักมากมาย
อย่างน้องคนนี้ เยาวรุ่นเมืองทิพย์อายุ 23 ด้วยความที่ไม่เคยเปลือยกายให้ใครถ่ายรูป ก็มีอาการเคอะเขิน ถามว่าเราพี่ถ่ายรูปแนวนี้มานานรึยัง? เอ่อก็ตั้งแต่ช่วง 2007 หรือประมาณ 14 ปีได้แล้ว ตอนนั้นน้องก็ 9 ขวบเองค่ะ
เขาเล่าให้ฟังว่าเคยเป็นเด็กอ้วนมาก่อน แน่นอนว่าถูกบูลลี่จนมีความคิดที่จะฆ่าตัวตาย แต่ก็โชคดีที่ความคิดด้านบวกมันชนะและผลักดันตัวเองมาสู่จุดนี้
อนึ่ง ฉันจะบอกว่ายุคนี้ทุกอย่างมัน politically correct ไม่ควรมีใครถูกรังเกียจหรือรังแกเพียงเพราะเราเกิดมาต่างกัน เคสนี้มันทำนองเดียวกับที่กะเทยสมัยก่อนชอบบอกว่าเราต้องพิสูจน์ตัวว่ากะเทยก็มีความสามารถ ต้องประสบความสำเร็จให้คนอื่นเห็น ต้องขยันกว่าพี่น้องให้ครอบครัวยอมรับ
คือสังคมมัน bully จนบิดเบี้ยวไปถึงจุดที่ต้องมีคนบางกลุ่ม work harder เพื่อพิสูจน์ตัวเอง และมันไม่ยุติธรรมไง แต่ก็ดีใจค่ะที่ทัศนคติในสังคมยุคนี้เริ่มดีขึ้นมากแล้ว
ฉันก็เคยโดนยิงคำถามนะว่าในเมื่อตัวเองสนับสนุนความหลากหลายทำไมถึงยังถ่ายผู้ชายแต่ผู้ชายที่ดูดี? หนี่งนะ ฉันถือว่าอันนี้เป็นคำชม เธอรู้ได้ไงว่าผู้ชายที่ฉันถ่าย”ดูดี”ในบริบทของเธอทุกคน? สอง การที่คน ๆ หนี่งเลือกทำอะไร โดยเฉพาะการแสดงออกเรื่องรสนิยมส่วนตัวมันก็คือความหลากหลายอย่างหนึ่งไม่ใช่เหรอ?
สิ่งที่สำคัญคือการไม่ไปเบียดเบียน ไม่ไปดูถูกคนอื่นต่างหาก ความคิดด้านลบก็เหมือนเชื้อโรค เรารู้จักมันได้ แต่อย่าให้มันกำเริบเสิบสาน เราเห็นคนป่วย แต่เราต้องไม่ป่วยไปอีกคน เหมือนเคสของน้อง ถ้าวันนั้นจิตใจอ่อนแอ ให้ตัวเองจิตป่วยไปด้วย ก็คงไม่มีตัวตนในปัจจุบันให้ใครได้เห็น และเป็นแรงบันดาลใจให้รักตัวเอง